Monthly Archives: March 2018

Een preventief gezondheidsbeleid op maat

De Vlaamse gezondheidsdoelstellingen 2025 zijn niet van de poes. Bedrijven mogen nu zelf instaan om die doelstelling te bereiken maar kunnen gelukkig de eerstkomende 3 jaar rekenen op een tegemoetkoming. Vanaf 2021 moeten ze het volledig zelf bekostigen.

Minister Vandeurzen heeft geld vrijgemaakt voor projectcoaching van ondernemingen voor het voeren van een preventief gezondheidsbeleid. Het traject voorziet in 20 u coaching waarvan de helft gesubsidieerd wordt door de Vlaamse overheid.

Ondernemingen kunnen beroep doen op mij als coach om hen te begeleiden bij het
opstarten van een preventief gezondheidsbeleid op de werkvloer. Het gaat om
gezondheidsbevorderende initiatieven binnen de thema’s voeding, beweging, sedentair
gedrag, roken, alcohol en drugs, en mentaal welbevinden. 

Hadden jullie al enige tijd iets willen doen rond gezondheid maar kwam het er niet van omdat die kennis niet aanwezig is in het bedrijf of niemand wist goed hoe hieraan te beginnen. Dan is het misschien nu het moment om een coach aan het werk te zetten die  samen met jullie in een 20-uren-traject een preventief gezondheidsbeleid met tal van initiatieven om medewerkers er toe te bewegen gezonder door het leven te gaan uitwerkt.

Jouw winst als ondernemer? Meer betrokken, enthousiaste medewerkers en een aantrekkelijke, verantwoordelijke onderneming.

Kijk snel op www.gezondopdewerkvloer.be hoe we jouw onderneming een gezonde impuls kunnen geven en vul vandaag nog de subsidieaanvraag in.

Maak jij gebruik van probiotica?

Andere eetgewoonten en langdurig zware stress kunnen de darmflora of microbioom verstoren, met gunstige of schadelijke gevolgen. Denk maar aan verre reizen, ploegenarbeid of een relatiebreuk.
Ook een langdurige eiwitsuppletie kan een negatieve invloed hebben op het darmmicrobioom. Evenals een overmaat aan fructose die een negatief impact heeft.

Anderzijds zijn er voedingssupplementen – probiotica genaamd – die een positief effect hebben op de gezondheid doordat ze het microbiële evenwicht verbeteren (in de darm, in de mond, op de huid). Wat zich kan uiten in bijvoorbeeld een diarree die snel weer beter is, minder gasvorming in de darm, een betere weerstand/minder luchtweginfecties, …
Probiotica die veelal goede bacteriën zijn kunnen we vinden in verschillende voedingsmiddelen, met name gefermenteerde zuivel zoals biokarnemelk, kefir, bifidusyoghurt en plattekaas, … maar ook zuurkool, kombucha, kimchi, …

Probiotica worden al heel lang en in diverse culturen gebruikt om veel voorkomende gastro-intestinale aandoeningen te verhelpen, waaronder onregelmatige stoelgang, overdreven flatulentie en diarree. Vaak werd die kennis van generatie op generatie overgeleverd.
Wetenschappelijk onderzoek heeft de onderliggende werkingsmechanismen verklaard en aangetoond dat bij regelmatig gebruik de mens er beter van wordt. Ook sporters (met een heel zwaar trainings/wedstrijdenprogramma).

Andere potentiële voordelen van probiotica kunnen zijn een verminderd risico op gastro-intestinale ongemakken en diarree tijdens langdurige inspanning en inspanning in de hitte en een lagere kans op maag-darm infecties bij reizen naar het buitenland.

Men kan preventief dagdagelijks gebruik maken van probiotica of curatief in geval van klachten zoals diarree door antibioticagebruik.
Wie producten koopt moet wel op zoek gaan naar deze met het hoogste aantal levende fermenten.

Het wordt ook aangeraden om regelmatig van probioticum te wisselen omdat verschillende stammen een andere werking hebben en mekaar kunnen versterken. Vooral voor het preventieve effect is dat van belang.
Dit in combinatie met voldoende oplosbare voedingsvezels uit de voeding (vb havermout, uien, …), ook wel ‘prebiotica’ genoemd, omdat ze de voeding van de gezonde darmflora zijn. Ze zijn daarom ook erg belangrijk voor de gezondheid van sporters.

Herstel

Herstellen, recupereren, adaptatie, supercompensatie, structurele aanpassingen ?!
Al die termen; raak daar maar wijs uit…

Met herstel wordt het proces bedoeld waarmee het lichaam zich ontdoet van vermoeidheidsverschijnselen. Hierdoor keert het lichaam terug naar een fysiologisch evenwicht waardoor het zich weer op het oorspronkelijke uitgangsniveau bevindt en wordt voorbereid op een volgende inspanning.
Voor een optimaal herstel streeft men naar een snelle terugkeer van de verhoogde concentraties van afvalstoffen/stofwisselingsmetabolieten naar een fysiologisch evenwicht in het lichaam.

Willen we een hoger uitgangsniveau bereiken dan hebben we een structurele aanpassing of adaptatie van het lichaam nodig en dat kunnen we pas bereiken na herhaalde (trainings)prikkels waardoor het lichaam de belasting beter aankan. Deze aanpassingen komen tot stand doordat de toegediende trainingsprikkels (gedurende een langere periode) een verstoring van het fysiologisch evenwicht veroorzaakten. Door de belasting stijgen de afvalstoffen/stofwisselingsmetabolieten die het evenwicht verstoren en die het proces aanzetten tot structurele aanpassingen.
Voor een goede structurele aanpassing moet dit proces traag verlopen.

Of met andere woorden herstelbevorderende maatregelen kunnen een structurele aanpassing remmen. Moeilijk… misschien is het duidelijker na het bekijken van volgend filmpje

Training
De belangrijkste doelstelling van training is een aanpassing van het lichaam krijgen aan de trainingsbelasting. Dus streven we naar een optimale structurele aanpassing. Hierbij is een verminderd prestatievermogen op korte termijn normaal want het komt de structurele aanpassing op lange termijn ten goede. Maar het is verleidelijk om de tijdelijke en korte termijneffecten van herstel (een fittere en beter belastbare sporter) te laten primeren op de lange termijneffecten.
Structurele aanpassing kosten tijd en dat uit zich in een minder belastbare sporter die last heeft van vermoeidheidsverschijnselen.

Wedstrijden
Tijdens wedstrijdperiodes wordt een snel herstel beoogd opdat de prestatie zo hoog mogelijk blijft. De korte termijn effecten van een snel herstel hebben de voorkeur boven de lange termijneffecten van een structurele aanpassing. In deze situaties kunnen specifieke herstelbevorderende maatregelen het verschil maken tussen winst en verlies.
De keuze uit de verschillende herstelbevorderende maatregelen is in grote mate afhankelijk van de beschikbare tijd tussen 2 prestaties.

Basics: eten en slapen
De basis van een goede structurele aanpassing en herstel is een optimaal eet- en slaappatroon. Beide staan in het dagdagelijkse drukke leven evenwel onder druk. We eten wat we aangeboden krijgen of tegenkomen in plaats van te eten wat we nodig hebben. We gaan slapen als we klaar zijn met onze activiteiten in plaats van wanneer we moe zijn.

Een bilan opmaken van de voedingsgewoonten van een sporter en in geval van hiaten bijsturen waar nodig is een zinvolle maatregel in het belang van structurele aanpassing en herstel. Dit geldt evenzeer voor een optimaal slaappatroon.

Herstelbevorderende maatregelen zijn extra’s om in wedstrijdsituaties de puntjes op de i te zetten. Deze maatregelen hebben alleen effect indien de basisvoorwaarden voor een snel herstel aanwezig zijn. Het is dus van belang om eerst aandacht te besteden aan het slaap- en eetpatroon van de sporter en pas als dat optimaal is, werk te maken van andere herstelbevorderende methodes.

 

Is jouw voedingspatroon optimaal ?

 

 

Waarom is letten op herstel zo belangrijk ?

Na een training ben je moe en zou een volgende prestatie minder zijn.
In de uren en dagen na de training herstel je en normaliseert het prestatievermogen (en kan zelfs beter worden). Het verloop van dit proces hangt van veel factoren af.

Na een training of wedstrijd kan een sporter uitgedroogd zijn, z’n glycogeenreserve volledig opgebruikt hebben en stik kapot zijn. Voedingsstrategieën kunnen deze problemen aanpakken.
Als we een paar uur later opnieuw moeten presteren zulen we onze lege energiereserves terug moeten aanvullen. Voeding speelt dus een belangrijke rol bij acuut herstel.

Er wordt aanbevolen om te sporten in een toestand waarbij het lichaam over voldoende vocht beschikt (euhydratie). Dus is het van belang dat na een inspanning de vochtverliezen terug worden aangevuld. Een weegschaal kan helpen om dit op te volgen.
Tijdens inspanning wordt zowel spier- als leverglycogeen gebruikt. Het hervullen van lege glycogeenvoorraden vraagt flink wat tijd. Dit komt omdat koolhydraten bij voorkeur worden opgeslagen in de lever. Pas als de leverdepots vol zijn wordt er gestapeld in de spieren (spierglycogeen is vaak de limiterende factor bij het presteren).

Het proces van complete spierglycogeensynthese duurt 24 uur en soms langer, vooral als er sprake is van spierschade of de inname van koolhydraten beperkt is. Voor de spierglycogeensynthese is de inname van koolhydraten van cruciaal belang. Om de glycogeensynthese te maximaliseren heeft men best gedurende het volledige herstel een continue aanvoer van koolhydraten.
Eiwit kan dit proces versterken, maar is veel belangrijker bij het herstel van spierbeschadiging (en het voorkomen van blessures op termijn).

 

Is jouw voeding na een zware inspanning een herstelvoeding ?